Obchody Święta Niepodległości w Pińczowie

Połączoną sesją Rady Miejskiej oraz Rady Powiatu Pińczowskiego rozpoczęły się obchody Święta Niepodległości.

Podczas uroczystej sesji, która odbyła się w dawnej sali kinowej Belwederu, burmistrz Włodzimierz Badurak przekazał na ręce dyrektora Muzeum Regionalnego Jerzego Znojka przedwojenny Sztandar Cechu Metalowców naszego miasta. Po oficjalnych wystąpieniach, uczniowie Liceum Ogólnokształcącego w Pińczowie zaprezentowali program artystyczny. Po nim, w kościele pod wezwaniem św. Jana Apostoła i Ewangelisty została odprawiona msza święta, podczas której modlono się w intencji Ojczyzny.

 Tradycyjnie po liturgii uformował się pochód i uczestnicy obchodów święta przeszli na plac Konstytucji 3 Maja. Po podniesieniu flagi na maszt, złożeniu meldunku i krótkich okolicznościowych wystąpieniach, delegacje parlamentarzystów, samorządów, służb mundurowych, szkół, zakładów pracy, organizacji pozarządowych i związków zawodowych złożyły wieńce i wiązanki kwiatów pod pomnikiem Konstytucji 3 Maja. W tym dniu zostały złożone wiązanki kwiatów również pod niedawno odsłoniętym pomnikiem Józefa Piłsudskiego oraz w miejscach upamiętniających walki o niepodległość Ojczyzny.

zdjęcia w galerii pinczow.com:  https://www.pinczow.com/grafika/galeria.php?gal=172

zdjęcia w galerii przegladponidzia.pl:  http://www.przegladponidzia.pl/galeria/swieto-niepodleglosci-w-pinczowie/

Historia sztandaru

Przedwojenny Sztandar Cechu Metalowców działającego na terenie powiatu pińczowskiego przekazał 14 czerwca tego roku  na ręce burmistrza Włodzimierza Baduraka pan Tomasz Badurak. Sztandar od pokoleń znajdował się w domu przy ul. Bednarskiej. „Teść mojego dziadka – Antoni Nowakowski (pełnił funkcję skarbnika cechu metalowców w latach 20-tych), schował go przed okupantem. Przed śmiercią, w 1941 roku, przekazał go zięciowi – Stanisławowi Badurakowi, pińczowskiemu rzemieślnikowi.  Dziadek strzegł sztandaru przez lata, ukrywał przed „aresztowaniem” przez UB. Sztandar tak leżał latami. Wiedziałem o jego istnieniu, bo wspominał mi o nim dziadek, choć nigdy go specjalnie nie szukałem. Po śmierci dziadka, w 2005 roku, odnalazłem go podczas remontu za szafą na strychu. Był ładnie zawinięty, przełożony specjalnym papierem i folią. Dziadek o niego dbał.” – relacjonuje Tomasz Badurak.

Sztandar jest w znakomitym stanie. Precyzyjnie wykonany, bez widocznych śladów upływającego czasu. Brakuje jedynie 2 z 39 zachowanych gwoździ fundacyjnych na drzewcu. Wśród fundatorów sztandaru znajdują się działające wówczas cechy z Polski południowej oraz osoby prywatne. Wśród nich wymienić można chociażby cechy: metalowców z Częstochowy, ślusarsko-kowalski z Końskich, ślusarsko-kowalsko-tokarski z Olkusza; kowali, ślusarzy i blacharzy ze Słomnik; murarski z Pińczowa; ślusarski z Kielc; kowali i ślusarzy z Buska. 

Cech metalowców z Pińczowa skupiał rzemieślników prowadzących samodzielnie warsztaty ślusarskie, kowalskie, kotlarskie, blacharskie i tokarskie. We władzach cechu (na podstawie dokumentu z 14 czerwca 1928 roku znajdującego się w Muzeum Regionalnym w Pińczowie) zasiadali: starszy cechu – Jan Boniszewski, podstarszy – Józef Janikowski, skarbnik – Antoni Nowakowski, sekretarz – Stanisław Nowacki oraz majstrowie: Jan Kaczmarczyk, Jan Cira, Adam Białkiewicz, Stanisław Szczeciński, Stefan Wilczyński, Bartłomiej Cichopek, Walenty Barański, Karol Jaroszyński, Roman Wilczyński, Franciszek Łaganowski.