Relikwie Wincentego Kadłubka w Pińczowie

27 marca, proboszcz parafii pod wezwaniem św. Jana Apostoła i Ewangelisty, ks. Józef Zdradzisz sprowadzić do Pińczowa relikwie błogosławionego Wincentego Kadłubka. Zostaną one umieszczone w ołtarzu głównym.
To już kolejne relikwie świętych, które trafiły do naszego miasta. Wcześniej sprowadzono relikwie błogosławionej Karoliny Kózki i świętego brata Alberta Chmielowskiego, który walczył w bitwie pod Grochowiskami.
Obecnie trwają zabiegi w sprawie sprowadzenia do Pińczowa relikwii św. Kingi, która w młodości mieszkała pobliskim Nowym Korczynie.

Relikwiarz błogosławionego Wincentego Kadłubka w Archiopactwie Cystersów w Jędrzejowie.

Po relikwie do Jędrzejowa udała się delegacja Pińczowian wraz z Burmistrzem.

Relikwiarz  księdzu kanonikowi Józefowi Zdradziszowi przekazali  opat klasztoru Cystersów – ojciec Edward Stradomski i proboszcz jędrzejowskiej parafii – ojciec Wiesław Kundera.

Relikwiarz dowiózł  do Pińczowa, w asyście policji i straży, ksiądz kanonik Józef Zdradzisz.

Na relikwie błogosławionego oczekiwali również dwaj pińczowscy nestorzy biegów długodystansowych – Mieczysław Pikulski i Tadeusz Zając, którzy wcześniej  przebiegli trasę z Jędrzejowa do Pińczowa.

Wprowadzenie relikwii Wincentego Kadłubka  do kościoła.

W Pińczowie mszę świętą odprawił opat klasztoru Cystersów – ojciec Edward Stradomski.

PIERWSZY POLSKI MAGISTER /Echo Dnia – Irena Imosa/

Współczesny kościół katolicki bardzo wiele zawdzięcza świętemu Wincentemu Kadłubkowi (1150-1223). Pochodzący z ziemi sandomierskiej duchowny dostąpił zaszczytu stanowiska biskupa krakowskiego i pełnił funkcje w szkole katedralnej na Wawelu. W latach 1167-1182 studiował nauki wyzwolone i prawo na zachodnioeuropejskich uniwersytetach (Paryż, Bolonia).

Jako biskup krakowski wydatnie wspierał klasztory cysterskie w Jędrzejowie, Sulejowie, Koprzywnicy i bożogrobców w Miechowie. Był uczestnikiem IV Soboru (1215 r.), na którym przyjęto wiele ważnych dla kościoła dekretów – w tym o obowiązku uczestniczenia wiernych w sakramentach pokuty i komunii świętej. Autor czterotomowej „Kroniki polskiej” był także wielkim orędownikiem wprowadzenia celibatu wśród duchownych.

To jemu kościół zawdzięcza i to, że przed Najświętszym Sakramentem w każdym kościele płonie „wieczne światełko”. W 1217 roku zostawił funkcję biskupa krakowskiego i pieszo dotarł do opactwa w Jędrzejowie – poddając się surowym regułom ascezy cysterskiej. Zmarł w 1223 roku.