Czy wiecie, że z Pińczowa pochodzą taternicy i alpiniści? Konstanty Narkiewicz-Jodko i Piotr Malinowski
20 lutego 2022 | ACh, pinczow.com.pl | Wyświetleń: 1 340
Czy wiecie, że z Pińczowa pochodzą taternicy i alpiniści? W nawiązaniu do dzisiejszego spotkania w pińczowskim centrum kultury i gościa Piotra Trybalskiego – przypominamy sylwetki dwóch niesamowitych mężczyzn, urodzonych w naszym mieście i związanych z górami.
Konstanty Narkiewicz-Jodko
Urodził się w 1901 roku w Pińczowie. Był podróżnikiem, alpinistą, polarnikiem i…posiadał tytuł doktora fizyki. Badacz promieniowania kosmicznego, uczestnik lotów balonowych sięgających granic stratosfery! Brał udział w wielu wyprawach i wspinaczkach w Tatrach, Alpach (1931-32), Andach (1933-34) i górach Islandii, Brał też udział w II polskiej wyprawie na Spitzbegen (1936).
Jeszcze w latach 20. planował organizację wyprawy w Himalaje, czego efektem były duże osiągnięcia w taternictwie zimowym, które to miały służyć jako przygotowanie do ekspedycji.
Jego największe osiągnięcia w taternictwie to:
- 1926 ? pierwsze wejście lewą częścią południowej ściany Żabiego Konia, wraz z Wacławem Tarnowskim
- 1927 ? pierwsze wejście północno-wschodnią ścianą Rumanowego Szczytu, wraz z Jerzym Golczem i Tadeuszem Krystkiem,
- 1928 ? pierwsze przejście w warunkach zimowych grani głównej Tatr Wysokich od Przełęczy pod Kopą do Białej Ławki, wraz z Adamem Karpińskim,
- 1931 ? pierwsze wejście zimowe na Zasłonistą Turnię, samotnie.
Na początku lat 30. był uczestnikiem pierwszych dwóch wypraw Sekcji Turystycznej PTT w Alpy. Kierował pierwszą polską wyprawą w Andy – podczas tej ekspedycji udało się między innymi dokonać pierwszego wejścia na Marcedario i Cerro de la Ramada oraz zdobyć Aconcaguę nową drogą – tym samym ustalono nowy polski rekord wysokości. Przed II wojną światową poświęcał się planom wyprawy na K2, ale do niej finalnie nie doszło.
Konstanty Narkiewicz – Jodko jest autorem wielu artykułów w „Taterniku”, dwóch książek W walce o szczyty Andów (Warszawa 1935) i Cień Sahary (Warszawa 1939).
Fot. Konstanty Narkiewicz-Jodko w 1936 r., źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe
Piotr Malinowski (taternik)
Urodził się w Pińczowie, w 1944 roku. Zmarł w Krakowie – w 1995 roku. Był ratownikiem tatrzańskim, taternikiem i alpinistą (należał do Polskiego Związku Alpinizmu), a także specjalistą od trudnych zjazdów wysokogórskich.
Jak czytamy w artykule „Historia polskiego wspinania. Cz. III – Tatry w latach 70. XX wiek”, wspinał się w Himalajach, Kaukazie, Pamierze, Norwegii, Hindukuszu, Andach. Autor kilku pierwszych wejść, m.in. zimowego przejścia drogą Harlina w zachodniej ścianie Petit Dru w Alplach. W 1978 roku w 10 dni wraz z Józefem Olszewskim i Krzysztofem Żurkiem dokonał zimowego przejścia grani głównej Tatr.
Piotr Malinowski w 1968 r. został ratownikiem tatrzańskim. W latach 1984?87 był kierownikiem Centralnego Ośrodka Szkolenia Polskiego Związku Alpinizmu na Hali Gąsienicowej. W latach 1987?1991 sprawował funkcję naczelnika Grupy Tatrzańskiej GOPR, a od 1991 do 1995 r. był naczelnikiem TOPR’u. Zmarł w 1995 r. wskutek komplikacji po pozornie niegroźnej operacji łękotki; jego prochy zostały rozrzucone na Polanie Jaworowej w Tatrach.
